تکنیک های کنترل کیفیت خط اکسترودر مواد غذایی ماهی خشک

یک فرمول خوب نیاز به عملکرد خوب دارد تا به خوراک خوب تبدیل شود. فرمولاسیون خوراک آبزیان نیاز به دقت بسیار بالایی دارد. حتی انحرافات جزئی در ترکیب مواد می تواند منجر به توقف رشد و تضعیف ایمنی در ماهی و میگو شود.

تکنیک های اصلی برای راه اندازی خط اکسترودر پودر ماهی نوع خشک، توزین دقیق و تغذیه متوالی است. هنگام استفاده از یک سیستم تغذیه الکترونیکی کاملاً خودکار، دقت ترازو باید از قبل کالیبره شود تا اطمینان حاصل شود که خطای توزین در محدوده ± 0.1٪ کنترل می شود. کالیبراسیون باید روزانه قبل از راه اندازی با استفاده از وزنه های استاندارد انجام شود. توالی تغذیه باید از اصل "بزرگ به کوچک، سنگین به سبک" پیروی کند. ابتدا مواد فله ای مانند کنجاله ذرت و سویا را اضافه کنید، سپس مواد پرپروتئین مانند پودر ماهی و کنجاله میگو را اضافه کنید و در نهایت پیش مخلوط ها، ویتامین ها، مواد معدنی و سایر اجزای کمیاب را اضافه کنید تا از چسبیدن اجزای کمیاب به دیواره داخلی دستگاه و ایجاد ضرر جلوگیری شود. برای افزودنی هایی که در مقادیر بسیار کم استفاده می شوند (مثلاً کمتر از 100 گرم در هر تن خوراک)، باید از روش "پیش رقیق سازی" استفاده شود. ابتدا قبل از افزودن به مخلوط کن با مقدار کمی سبوس مخلوط و رقیق کنید تا از توزیع یکنواخت اطمینان حاصل کنید. کل فرآیند آماده سازی مواد تشکیل دهنده باید ثبت شود، و داده های مواد تشکیل دهنده برای هر دسته از خوراک باید برای قابلیت ردیابی کیفیت حفظ شود.

کلید اختلاط موفق در خط اکسترودر مواد غذایی حیوانی در "زمان و سرعت کنترل شده و توزیع یکنواخت" نهفته است. باید از میکسر پارویی دو شفت با زمان اختلاط 4-5 دقیقه کنترل شود. زمان اختلاط بسیار کوتاه منجر به ترکیب ناهموار می شود، در حالی که زمان بسیار طولانی باعث درجه بندی مواد خام می شود. بار میکسر باید در 60 تا 80 درصد حجم موثر آن کنترل شود. بار ناکافی منجر به اختلاط ناقص می شود، در حالی که بار بیش از حد باعث می شود مواد خام به درستی هم زده نشوند. در حین کار باید یک نقطه نمونه برداری در خروجی میکسر تنظیم شود. برای آزمایش یکنواختی اختلاط با استفاده از تیتراسیون یون کلرید باید از هر دسته نمونه برداری شود. ضریب تغییرات باید کمتر از 7٪ باشد. اگر یکنواختی اختلاط با استاندارد مطابقت نداشته باشد، سایش پره های مخلوط کن باید بررسی شود و زمان اختلاط یا بار باید تنظیم شود.

کنترل کیفیت به "آزمایش کامل فرآیند و کنترل نقطه کلیدی" نیاز دارد. پس از دریافت مواد خام، رطوبت و محتوای پروتئین خام باید آزمایش شود. رطوبت پودر ماهی باید کمتر از 10% و محتوای پروتئین خام کمتر از 60% باشد. رطوبت ذرت باید کمتر از 14 درصد کنترل شود تا از فساد خوراک در اثر رطوبت بیش از حد جلوگیری شود. پس از پلت کردن، مقاومت خیساندن، سختی و رطوبت گلوله ها باید آزمایش شود. مقاومت خیساندن با استفاده از "روش غوطه وری در آب استاتیک"، قرار دادن گلوله ها در آب تمیز 25 درجه سانتیگراد و ثبت زمان تجزیه آزمایش می شود. تغذیه میگو باید بیش از 40 دقیقه و تغذیه ماهی بیش از 30 دقیقه طول بکشد. سختی گلوله با استفاده از یک سختی سنج، بین 20-30 نیوتن کنترل می شود. سختی ناکافی منجر به تجزیه آسان می شود، در حالی که سختی بیش از حد بر قابلیت هضم تأثیر می گذارد. خوراک تمام شده باید از نظر شاخص های میکروبی آزمایش شود. تعداد کل باکتری ها باید زیر 1×104 CFU/g و تعداد کپک ها زیر 500 CFU/g کنترل شود تا از بیماری در ماهی و میگو به دلیل سطوح میکروبی بیش از حد جلوگیری شود.

ایجاد یک "سیستم ردیابی دسته ای" یک تکنیک کنترل کیفیت حیاتی است. هر دسته از خوراک با یک شماره تولید برچسب گذاری می شود که اطلاعاتی مانند منبع مواد اولیه، داده های مواد تشکیل دهنده، نتایج آزمایش و پرسنل تولید را ثبت می کند. در صورت بروز مشکلات کیفی، می توان به سرعت علت را ردیابی کرد و اقدامات اصلاحی انجام داد. در همان زمان، ما به طور منظم بازخورد مشتریان آبزی پروری را جمع آوری می کنیم و پارامترهای عملیات تولید را با توجه به رشد ماهی و میگو تنظیم می کنیم و یک مدیریت حلقه بسته "تولید-بازخورد-بهینه سازی" را تشکیل می دهیم.

درباره ما

بازدید مشتری

گواهی افتخار