چگونه می توان طعم و هضم پذیری ماشین تولید خوراک مرغ را تنظیم کرد؟

دما بر میزان ژلاتینه شدن و طعم غذا تأثیر می گذارد، بنابراین میزان مصرف خوراک و قابلیت هضم طیور را تعیین می کند. جوجه های گوشتی به سرعت رشد می کنند و نیاز به انرژی بالایی دارند و در نتیجه نسبت بالایی از غلات مانند ذرت و گندم در خوراک آنها وجود دارد. دمای اکسترودر باید بین 125-135 درجه سانتیگراد کنترل شود تا نرخ ژلاتینه شدن نشاسته بیش از 85٪ باشد. نشاسته ژلاتینه شده به راحتی توسط آمیلازها در روده جوجه های گوشتی تجزیه می شود و قابلیت هضم را بین 15 تا 20 درصد افزایش می دهد. این دما همچنین باعث افزایش عطر دانه ها، بهبود خوش طعمی و افزایش مصرف خوراک جوجه های گوشتی تا حدود 8 درصد می شود. اگر دما زیر 120 درجه سانتیگراد باشد، ژلاتینه شدن نشاسته کافی نیست و در نتیجه بافت خوراک درشت، کاهش اشتهای جوجه های گوشتی و نشاسته ژلاتینه نشده باعث افزایش بار روده شده و منجر به ذرات دانه هضم نشده در مدفوع می شود.

کنترل دما در غذای مرغ تخمگذار باید حفظ مواد مغذی و نیازهای تولید تخم را متعادل کند. مرغ های تخمگذار نیاز شدیدی به مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر و همچنین ویتامین ها دارند. دمای اکستروژن بیش از حد می تواند اجزای حساس به حرارت مانند ویتامین های A و D را از بین ببرد. بنابراین، دمای اکستروژن باید بین 115-125 درجه سانتیگراد کنترل شود تا از نرخ ژلاتینه شدن نشاسته بیش از 75٪ اطمینان حاصل شود و در عین حال از دست دادن ویتامین به حداقل برسد. به خصوص در زمان اوج تولید تخم‌مرغ، اسیدهای آمینه مانند متیونین که به خوراک اضافه می‌شود، بالاتر از 130 درجه سانتی‌گراد اکسید می‌شوند و بر تولید تخم‌مرغ تأثیر می‌گذارند. نوسانات دما باید در ± 1 ℃ کنترل شود و قدرت گرمایش باید در زمان واقعی با استفاده از یک سیستم PLC تنظیم شود.

خوراک پرندگان آبزی (اردک و غاز) دارای الزامات ویژه ای برای کنترل دما است، زیرا خوراک آن دارای محتوای فیبر خام بالایی است (به عنوان مثال، پوسته برنج و پودر گیاهان آبزی می توانند تا 20٪ را تشکیل دهند). برای شکستن ساختار الیاف خام و بهبود قابلیت هضم، دمای اکستروژن باید به 135-145 درجه سانتیگراد افزایش یابد. در عین حال، میزان رطوبت خوراک پرندگان آبزی می تواند کمی بیشتر باشد (15-16%). با تنظیم سیستم خنک کننده بشکه، گرمای تولید شده توسط برش مکانیکی و گرمایش خارجی می تواند متعادل شود تا از دمای بیش از حد باعث سوزاندن خوراک جلوگیری شود.

در عملیات روزانه، دما باید با توجه به مرحله رشد طیور تنظیم شود: برای جوجه ها و جوجه اردک ها، گلوله های خوراک کوچک هستند، بنابراین دما باید کمی کمتر باشد (115-120 درجه سانتیگراد) تا اطمینان حاصل شود که گلوله ها نرم و آسان برای خوردن هستند. برای پرواربندی طیور، دمای خوراک را می توان به 125-135 درجه سانتیگراد افزایش داد تا چگالی انرژی را بهبود بخشد. برای مرغ های تخمگذار، دمای خوراک باید در حدود 120 درجه سانتیگراد ثابت نگه داشته شود تا از تغذیه متعادل اطمینان حاصل شود. قبل از هر دسته تولید، یک آزمایش دسته کوچک باید انجام شود تا رنگ خوراک (به طور ایده آل زرد روشن یکنواخت) و سختی (در صورت فشرده شدن با دست خرد نشود و باید الاستیک باشد)، و پارامترهای دما باید به خوبی تنظیم شوند تا به حالت بهینه برسند.

درباره ما

بازدید مشتری

گواهی افتخار