چگونه می توان طعم و هضم پذیری ماشین تولید خوراک مرغ را تنظیم کرد؟

دما بر سرعت ژلاتینه شدن خوراک و طعم آن تأثیر می‌گذارد و در نتیجه میزان مصرف خوراک و قابلیت هضم طیور را تعیین می‌کند. جوجه‌های گوشتی به سرعت رشد می‌کنند و نیازهای انرژی بالایی دارند که منجر به نسبت بالای غلات مانند ذرت و گندم در خوراک آنها می‌شود. دمای اکسترودر باید بین 125-135 درجه سانتی‌گراد کنترل شود تا به میزان ژلاتینه شدن نشاسته بیش از 85٪ برسد. نشاسته ژلاتینه شده به راحتی توسط آمیلازها در روده جوجه‌های گوشتی تجزیه می‌شود و قابلیت هضم را 15٪ تا 20٪ افزایش می‌دهد. این دما همچنین عطر غلات را افزایش می‌دهد، خوش‌خوراکی را بهبود می‌بخشد و مصرف خوراک جوجه‌های گوشتی را تقریباً 8٪ افزایش می‌دهد. اگر دما زیر 120 درجه سانتی‌گراد باشد، ژلاتینه شدن نشاسته کافی نیست و در نتیجه بافت خوراک درشت می‌شود، اشتها جوجه‌های گوشتی کاهش می‌یابد و نشاسته ژلاتینه نشده باعث افزایش بار روده می‌شود و ذرات غلات هضم نشده در مدفوع ظاهر می‌شوند.

کنترل دما در خوراک مرغ تخم‌گذار باید بین حفظ مواد مغذی و نیازهای تولید تخم‌مرغ تعادل برقرار کند. مرغ‌های تخم‌گذار نیازهای دقیقی برای مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر و همچنین ویتامین‌ها دارند. دمای اکستروژن بیش از حد می‌تواند اجزای حساس به حرارت مانند ویتامین‌های A و D را از بین ببرد. بنابراین، دمای اکستروژن باید بین 115-125 درجه سانتی‌گراد کنترل شود تا میزان ژلاتینه شدن نشاسته بیش از 75٪ تضمین شود و در عین حال، میزان از دست رفتن ویتامین‌ها به حداقل برسد. به خصوص در طول اوج تولید تخم‌مرغ، اسیدهای آمینه مانند متیونین که به خوراک اضافه می‌شوند، در دمای بالای 130 درجه سانتی‌گراد اکسید می‌شوند و بر تولید تخم‌مرغ تأثیر می‌گذارند. نوسانات دما باید در محدوده ±1 درجه سانتی‌گراد کنترل شود و توان گرمایشی باید در زمان واقعی با استفاده از سیستم PLC تنظیم شود.

خوراک پرندگان آبزی (اردک و غاز) نیاز به کنترل دمای خاصی دارد زیرا خوراک آنها دارای فیبر خام بالایی است (به عنوان مثال، پوسته‌های برنج و پودر گیاهان آبزی می‌توانند تا 20٪ را تشکیل دهند). دمای اکستروژن باید به 135-145 درجه سانتی‌گراد افزایش یابد تا ساختار فیبر خام تجزیه شود و قابلیت هضم بهبود یابد. در عین حال، رطوبت خوراک پرندگان آبزی می‌تواند کمی بیشتر باشد (15٪-16٪). با تنظیم سیستم خنک‌کننده بشکه، گرمای تولید شده توسط برش مکانیکی و گرمایش خارجی می‌تواند متعادل شود تا از گرمای بیش از حد که باعث سوختن خوراک می‌شود، جلوگیری شود.

در عملیات روزانه، دما باید با توجه به مرحله رشد طیور تنظیم شود: برای جوجه‌ها و اردک‌های جوان، دانه‌ها کوچک هستند، بنابراین دما باید کمی پایین‌تر (115-120 درجه سانتی‌گراد) باشد تا اطمینان حاصل شود که دانه‌ها نرم و خوردن آنها آسان است. برای طیور چاق‌کننده، دمای خوراک را می‌توان به 125-135 درجه سانتی‌گراد افزایش داد تا تراکم انرژی بهبود یابد. برای مرغ‌های تخم‌گذار، دمای خوراک باید در حدود 120 درجه سانتی‌گراد ثابت نگه داشته شود تا تغذیه متعادل تضمین شود. قبل از هر دسته تولید، یک آزمایش با حجم کم باید انجام شود تا رنگ خوراک (ایده‌آل یک زرد روشن یکنواخت) و سختی آن (نباید هنگام فشرده شدن با دست خرد شود و باید الاستیک باشد) مشاهده شود و پارامترهای دما باید به حالت بهینه تنظیم شوند.

درباره ما

بازدید مشتری

گواهی افتخار